De gemeente Apeldoorn heeft een langlopende zaak gewonnen waarbij een aanvraag door een pizzeria voor een Drank- en Horecavergunning werd geweigerd, zo blijkt uit een uitspraak van de Raad van State. De weigering is gebaseerd op de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur (Wet Bibob). Uit een (vertrouwelijk) rapport van het Bureau Bibob zou blijken dat de aanvrager nauwe banden onderhield met de eigenaar van verschillende panden, waaronder ook het pand van de pizzeria. Die pandeigenaar zou veroordeeld zijn voor drugshandel.

Het zakelijke samenwerkingsverband tussen de aanvrager en de pandeigenaar zou onder meer blijken uit een overeenkomst tussen die twee partijen en het feit dat de aanvrager geen huur betaald zou hebben. De aanvrager denkt dat het niet te bewijzen valt dat er geen huur zou zijn betaald. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State gaat daar niet in mee met de volgende uitleg: "Niet valt in te zien dat niet aannemelijk kan worden gemaakt dat, naar [appellant] heeft gesteld, wel huur is betaald voor het gebruik van dat pand." Dit komt er op neer dat de Afdeling bestuursrechtspraak vindt dat de bewijslast bij de aanvrager ligt: die kon en had ook moeten bewijzen dat er wel degelijk huur is betaald voor het pand aan de pandeigenaar. Nu dat bewijs niet geleverd is, weegt de notitie van de politie over het niet betaald hebben van huur zwaarder dan de stelling van de aanvrager.

Verder voert de aanvrager nog aan dat er in strijd met het gelijkheidsbeginsel is gehandeld door de gemeente Apeldoorn. De pandeigenaar zou namelijk onlangs een exploitatievergunning hebben verkregen, ondanks het drugsverleden. Ook dit argument wordt van de hand gewezen omdat de verjaringstermijn van vijf jaar uit artikel 3 Besluit eisen zedelijk gedrag Drank- en Horecawet 1999 verstreken zou zijn ten tijde van de aanvraag van de exploitatievergunning.

Bekijk de volledige uitspraak op rechtspraak.nl.